Uratować człowiekowi wzrok i nie zostawić żadnych śladów
Zespół naukowców z Politechniki Warszawskiej, kierowany przez dr inż. Sabinę Wilkanowicz, opracował innowacyjne rozwiązanie, które może znacząco zmienić sposób leczenia odwarstwienia siatkówki – jednej z najpoważniejszych nagłych chorób okulistycznych.
Efektem ich pracy jest biodegradowalny implant wykonany z bezpiecznego dla organizmu polimeru PLGA, wytworzony za pomocą zaawansowanej techniki elektroprzędzenia. To osiągnięcie łączy w sobie nowoczesną inżynierię materiałową z realnymi potrzebami klinicznymi pacjentów.
Odwarstwienie siatkówki, jeśli nie zostanie szybko leczone, prowadzi do nieodwracalnej utraty wzroku. Od dziesięcioleci standardem terapii pozostaje chirurgiczne założenie silikonowej opaski na gałkę oczną, która mechanicznie wspiera proces gojenia. Choć metoda ta jest skuteczna, często wiąże się z powikłaniami, takimi jak infekcje, zaburzenia widzenia czy konieczność kolejnej operacji w celu usunięcia implantu. Opracowany na Politechnice Warszawskiej implant odpowiada na te problemy, oferując rozwiązanie, które działa skutecznie, a jednocześnie znacznie ogranicza ryzyko dodatkowych obciążeń dla pacjenta.
– Chcieliśmy stworzyć materiał, który spełni rolę klasycznego implantu, a jednocześnie sam się rozłoży oraz będzie uwalniał leki konwencjonalnie stosowane przy leczeniu schorzenia, eliminując ryzyko powikłań i dodatkowych operacji – powiedziała dr inż. Sabina Wilkanowicz.
Nowy implant nie tylko stabilizuje tkanki oka w miejscu uszkodzenia, lecz także pełni funkcję nośnika leków. Stopniowo uwalnia antybiotyk oraz substancję przeciwzapalną, dokładnie w tym okresie, gdy są one najbardziej potrzebne po zabiegu operacyjnym. Dzięki temu możliwe jest ograniczenie ryzyka infekcji i stanów zapalnych bez konieczności stosowania dodatkowych procedur. Co istotne, tempo uwalniania leków zostało dostosowane do naturalnego procesu gojenia, a sam implant ulega stopniowemu rozkładowi w organizmie, eliminując potrzebę jego chirurgicznego usuwania.
Badania wykazały, że implant zachowuje odpowiednie właściwości mechaniczne i biodegraduje się w czasie zbliżonym do okresu regeneracji tkanek oka. Oznacza to, że spełnia swoją funkcję dokładnie tak długo, jak jest to konieczne, a następnie bezpiecznie znika z organizmu. Takie podejście zwiększa komfort leczenia, zmniejsza liczbę możliwych powikłań i redukuje stres pacjentów związany z perspektywą kolejnych operacji.
Osiągnięcie naukowców z Politechniki Warszawskiej pokazuje, jak nowoczesne materiały i technologie mogą realnie poprawiać jakość leczenia w medycynie. Dalsze prace nad udoskonaleniem struktury implantu mogą w przyszłości doprowadzić do jeszcze skuteczniejszych terapii, a opracowane rozwiązanie ma potencjał, by stać się bezpieczniejszą alternatywą dla obecnie stosowanych metod leczenia odwarstwienia siatkówki.
Źródło: Politechnika Warszawska
Czytaj też: Nowe badanie. Uczenie maszynowe pomaga przewidywać ryzyko prób samobójczych
Grafika tytułowa: Soroush Karimi / Unsplash
