Zwykłe codzienne obowiązki nie wystarczą! Zobacz, jak zaplanowany ruch pomaga chorym na nowotwory!
Zaplanowana aktywność fizyczna może pomóc osobom z chorobą nowotworową żyć dłużej i dłużej pozostawać bez objawów choroby, wynika z przeglądu dostępnych dowodów naukowych. Autorzy wskazują, że włączenie terapeutycznego potencjału ćwiczeń do opieki onkologicznej zasługuje na rozważenie.
Nowotwór nawraca u 20–40 proc. pacjentów nawet po standardowej operacji z intencją wyleczenia i chemioterapii. Ćwiczenia są powszechnie zalecane, by łagodzić zmęczenie oraz poprawiać sprawność i jakość życia, ale ich wpływ na samo przeżycie pozostawał przedmiotem sporu.
Badacze przeszukali bazy danych pod kątem randomizowanych badań klinicznych opublikowanych do końca 2025 roku. Z początkowej puli 123 prac kryteria spełniło 21 badań z Ameryki Północnej, Europy, Australii i Azji, obejmujących łącznie 8449 uczestników (88 proc. stanowiły kobiety). Średni wiek wynosił 54 lata, a średni okres obserwacji 64 miesiące. Najczęściej badano raka piersi, następnie jelita grubego i trzustki.
Osoby ćwiczące w ramach opieki były o 23 proc. mniej narażone na zgon i o 17 proc. mniej narażone na nawrót przed zgonem niż osoby nieaktywne. Ryzyko zgonu z jakiejkolwiek przyczyny było u nich niższe o 18 proc., a zgonu z powodu nowotworu o 26 proc. Nie znaleziono natomiast jednoznacznych dowodów, by ćwiczenia wydłużały czas do progresji choroby.
Najlepiej wypada wysiłek tlenowy i konsekwencja
Korzyści były najsilniejsze we wczesnych stadiach choroby oraz u tych, którzy utrzymali regularność treningów. Analiza eksploracyjna wykazała, że związek był wyraźniejszy u uczestników, którzy zrealizowali co najmniej 70 proc. programu. Najlepsze wyniki dawał wysiłek tlenowy sam lub w połączeniu z treningiem siłowym; dla samego treningu siłowego nie stwierdzono jasnego związku, ale opierało się to na jednym badaniu ze 129 uczestnikami.
Autorzy wskazują prawdopodobne mechanizmy: pobudzenie odpowiedzi immunologicznej, poprawa ukrwienia guza, obniżenie poziomu hormonów płciowych, zwiększony wychwyt glukozy przez mięśnie oraz wsparcie naprawy uszkodzeń DNA. Zastrzegają jednak ograniczenia — dużą różnorodność interwencji i przewagę danych z badań nad rakiem piersi.
Źródło: BMJ Group
Czytaj też: Niezwykły mechanizm w mózgu! Badacze znaleźli dowód na słynne zjawisko w ciąży!
Grafika tytułowa: National Cancer Institute / Unsplash
