To nie były zwykłe rzeźby! Tak łowcy mamutów tworzyli swoje najbardziej niesamowite dzieła!

Zdobienia pokrywające powierzchnię liczących 18 tysięcy lat kobiecych figurek wykonanych z kości mamuta nie były przypadkowe. Inspiracją dla nich były naturalne wzory wzrostu widoczne w samym ciosie, wynika z nowej analizy 18 słynnych „wenus” ze stanowiska Mizyn w północnej Ukrainie.

Odkrycie umożliwiła mikroskopia wysokiej rozdzielczości oraz cyfrowe modelowanie 3D. Zespół ustalił, że rzeźbiarze świadomie wplatali w ornamentykę linie Schregera i Owena naturalne słoje przyrostowe ciosów mamuta. Zabytki zarejestrowano w ramach pilnych działań ratunkowych prowadzonych przez ukraińską organizację Archaїc.

Z powodu trwającej wojny dostęp do oryginałów przechowywanych w Narodowym Muzeum Historii Ukrainy w Kijowie był ograniczony, więc skanowanie cyfrowe stało się kluczowe dla ich zachowania i dalszych badań. Jak podkreśla Oleksandr Naumenko z tego muzeum, tworzenie wysokiej jakości zapisów cyfrowych to dziś istotny krok w ochronie dziedzictwa.

Wschód Europy poszedł własną drogą

Analiza wskazała też na lukę liczącą od 1000 do 3000 lat w wytwarzaniu figurek ludzkich w Europie, zbiegającą się z maksimum ostatniego zlodowacenia najzimniejszym okresem epoki lodowcowej. Gdy tradycja powróciła około 18 tysięcy lat temu, stało się to wcześniej we wschodniej części kontynentu. Dr Andrew Needham z Uniwersytetu w Yorku zwraca uwagę, że późniejsze style zachodnioeuropejskie również operowały uproszczoną formą kobiecą, ale żaden nie odtwarzał wewnętrznych wzorów ciosu tak, jak artefakty z Mizynia. Świadczy to o niezależnej ścieżce artystycznej twórców z Europy Wschodniej.

Dr Aimée Little, kierująca ośrodkiem analizy artefaktów i materiałów w Yorku, mówi o wyjątkowym oknie na to, jak ludzie paleolitu postrzegali swój materialny świat. Integracja mamutów w tradycję artystyczną zarówno przez użycie ich ciosów, jak i celowe odwzorowanie naturalnych wzorów, to jej zdaniem przełom w rozumieniu sztuki prehistorycznej. Z kolei dr Dmytro Kiosak z Leibniz-Zentrum für Archäologie zaznacza, że wyniki podważają utrwalone przekonanie, iż dawna sztuka rozwijała się liniowo, od form prostych do złożonych.

Projekt, wsparty grantem Marie Skłodowska-Curie Action, połączył badaczy z Ukrainy, Norwegii, Niemiec i Wielkiej Brytanii.

Źródło: University of York

Czytaj też: Koniec sporów o najlepszą dietę świata! Zobacz, co naprawdę spowalnia wiek biologiczny!

Grafika tytułowa: April Pethybridge / Unsplash