Sekrety starożytnych greckich królów odkryte! Polscy naukowcy wracają z przełomowymi wynikami

Precyzyjne ustalenie, kiedy dokładnie wydarzyły się zdarzenia sprzed tysięcy lat, od dawna stanowiło jedno z największych wyzwań archeologii. Badania prowadzone przez zespół naukowców z Uniwersytetu Mikołaja Kopernika pokazały jednak, że dzięki połączeniu nowoczesnych metod można znacząco zawęzić ramy czasowe i lepiej zrozumieć historię dawnych cywilizacji.

Dobrym przykładem jest analiza mykeńskiego pałacu w Agios Vasileios w Grecji, gdzie udało się znacznie dokładniej określić okres jego funkcjonowania i upadku.

To stanowisko, znane od lat, zyskało szczególne znaczenie po odkryciu tabliczek zapisanych pismem linearnym B, które potwierdziły, że było ważnym ośrodkiem administracyjnym epoki brązu. Dotychczas datowanie opierało się głównie na analizie ceramiki i szczątków ludzkich, co dawało raczej przybliżony obraz. Zastosowanie nowych technik badawczych pozwoliło jednak pójść o krok dalej i oprzeć wnioski na bardziej precyzyjnych danych.

Ustalenie dokładnej daty ma znaczenie

Naukowcy wykorzystali kombinację kilku metod, w tym datowanie radiowęglowe oraz analizę słojów drewna, czyli dendrochronologię. Kluczowe okazało się ich połączenie, które umożliwiło stworzenie spójnego modelu chronologicznego. Szczególnie cenne były próbki zwęglonego drewna, zachowane po pożarze, który najprawdopodobniej zakończył funkcjonowanie pałacu. Dzięki temu udało się określić nie jedną konkretną datę, lecz znacznie węższy przedział czasowy, przypadający na XV wiek p.n.e., co w realiach badań nad epoką brązu stanowi duży postęp.

Znaczenie tych badań wykracza daleko poza jedno stanowisko archeologiczne. Dokładniejsze datowanie pozwala lepiej zrozumieć rozwój całej cywilizacji mykeńskiej, jej strukturę polityczną, kontakty między regionami oraz możliwe przyczyny upadku ośrodków władzy. Może też prowadzić do korekty chronologii innych stanowisk w regionie Morza Egejskiego, które dotąd były datowane mniej precyzyjnie.

W praktyce oznacza to, że archeologia coraz częściej przestaje opierać się wyłącznie na interpretacji znalezisk, a zaczyna korzystać z narzędzi znanych z nauk ścisłych. Połączenie danych z wykopalisk z analizami laboratoryjnymi daje bardziej obiektywny i dokładny obraz przeszłości. Badania te pokazują, że przyszłość tej dziedziny leży w ścisłej współpracy różnych specjalistów oraz w wykorzystywaniu nowoczesnych technologii, które pozwalają nie tylko odkrywać nowe fakty, ale także lepiej rozumieć to, co już zostało znalezione.

Źródło: UMK w Toruniu

Czytaj też: Litewscy naukowcy zmieniają zasady optyki! Nowa metoda formowania wiązek światła?

Grafika tytułowa: Trnava University / Unsplash