Naukowcy odkryli jak powstała kultowa skała „Dwunastu Apostołów”
Naukowcy z Uniwersytetu w Melbourne po raz pierwszy odkryli, w jaki sposób powstały słynne australijskie formacje skalne „Dwunastu Apostołów”, ustalając, że ruchy płyt tektonicznych trwające miliony lat podniosły i przechyliły te gigantyczne struktury z dna morskiego.
Główny badacz z Uniwersytetu w Melbourne, profesor nadzwyczajny Stephen Gallagher z Wydziału Geografii, Nauk o Ziemi i Atmosferze, stwierdził, że to zjawisko tektoniczne pomogło ukształtować formację Dwunastu Apostołów, czyniąc ją jednym z najlepiej zachowanych i dostępnych na świecie świadectw dawnego klimatu i poziomu morza.
Do tej pory ewolucja formacji Dwunastu Apostołów nie była dobrze znana
– Podobnie jak ekologiczna kapsuła czasu, każda warstwa tych gigantycznych struktur zachowała informacje o klimacie Ziemi, aktywności tektonicznej, roślinach i zwierzętach z okresu milionów lat, w tym z kluczowego okresu sprzed około 13,8 miliona lat, kiedy klimat był znacznie cieplejszy niż obecnie – wyjaśnił profesor nadzwyczajny Gallagher.
Podobnie jak słoje drzew, warstwy te dały naukowcom jaśniejsze niż kiedykolwiek wcześniej wyobrażenie o wieku Apostołów. Naukowcy twierdzą, że są one w rzeczywistości młodsze niż wcześniej sądzono.
– Wstępne badania wskazywały, że wiek starożytnych warstw wapienia wynosi od siedmiu do piętnastu milionów lat, ale odkryliśmy mikroskopijne skamieniałości, które pozwoliły dokładniej datować warstwy na 8,6 do 14 milionów lat – powiedział profesor nadzwyczajny Gallagher.
Badania wykazały, że choć Dwanaście Apostołów zostało wyniesionych z morza na przestrzeni milionów lat w wyniku ruchów płyt tektonicznych, to dopiero w ciągu ostatnich kilku tysięcy lat, po ostatniej epoce lodowcowej, erozja wybrzeża odsłoniła i ukształtowała strzeliste skalne filary, które widzimy dzisiaj.
To przełomowe badanie zostało opublikowane w czasopiśmie „Australian Journal of Earth Sciences”.
Naukowcy pracują obecnie nad zbadaniem poszczególnych warstw skalnych i odtworzeniem zmian klimatu, warunków oceanicznych oraz poziomu morza, aby zrozumieć, w jaki sposób starożytne procesy nadal wpływają na współczesną erozję wybrzeża.
Źródło: University of Melbourne
Czytaj też: Polska uczelnia Arką Noego dla żółwi kantońskich, które wymarły na wolności
Grafika tytułowa: Justin Reiss / Unsplash
