Rzeczywiste niebo z „Gwiaździstej nocy” Van Gogha! Nowe badanie ujawnia sekrety obrazu!

Niebo na obrazie Vincenta van Gogha „Gwiaździsta noc” (1889) zgadza się z rzeczywistym niebem nad Saint-Rémy tuż przed świtem około 22 lipca 1889 roku. Dowodzi tego badanie opublikowane w „Scientific Reports”. Wtedy niska, malejąca „sierp” Księżyca, Wenus i gromada Hiad w Byku widoczne były blisko siebie. Pracę wykonały wspólnie południowokoreańska firma kosmiczna SLLAB i Szkoła Badań Kosmicznych Uniwersytetu Kyung Hee.

Astronomiczne odczytania obrazu zaczęli Albert Boime z UCLA (1984) i Charles Whitney z Harvardu (1986). Ich wnioski były jednak sprzeczne, więc nie wyparły dominujących interpretacji religijnych i symbolicznych. Od około 40 lat nikt nie zbadał nieba z obrazu metodami geometrii obserwacyjnej.

– Dla astronoma obserwacyjnego gromada gwiazd w „Gwiaździstej nocy” to Hiady w Byku – powiedział pierwszy autor, Elijah Jeong-hyun Kim.

Wcześniejsze prace wskazywały na Barana, co zespół uznał za mało prawdopodobne źródło inspiracji malarza.

Obraz datuje się zwykle na podstawie listu do brata Theo z ok. 18 czerwca 1889 roku. Księżyc w fazie malejącej przed pełnią z tego okresu nie tłumaczy jednak cienkiego sierpa z płótna. Około 22 lipca Hiady wschodziły na wschodzie obok Wenus, a kształt Księżyca był zbliżony do tego z obrazu. Datę tę przypisywano wcześniej okresowi ataku choroby malarza. Analiza francuskich i holenderskich listów, zapisów pogodowych i wzmianek o cykadach sugeruje jednak, że atak zaczął się pod koniec lipca.

Pomiary w terenie i analiza kształtów

Badania zaczęły się od dwóch wypraw do Francji w 2019 roku. W Arles zespół zweryfikował pole widzenia malarza z obrazu „Gwiaździsta noc nad Rodanem” (1888) dzięki zdjęciom wykonanym na miejscu. W Saint-Rémy odnaleziono miejsce, z którego Van Gogh rysował pejzaż pod „Gwiaździstą nocą”, i odtworzono jego widok.

Analiza kształtów metodą Procrustesa potwierdziła zgodność pięciu centralnych gwiazd obrazu z Hiadami, a jeszcze lepsze dopasowanie dała rysunek piórkiem wykonany po obrazie. Wskazuje to, że niebo opierało się na rzeczywistej obserwacji, a nie na czystej wyobraźni.

Tą samą metodą zespół zasugerował, że gwiazdy w „Tarasie kawiarni w nocy” (1888) mogą przedstawiać Trójkąt Letni.

– Nasza rozmowa z innymi niebami Van Gogha wciąż trwa – dodał Kim.

Źródło: Kyung Hee University

Czytaj też: Wielki krok Europy w kosmosie! Flota rewolucyjnych satelitów Galileo G2 mocno urośnie!

Grafika tytułowa: Simon Delalande / Unsplash