Na tej planecie wiatr wieje 20 razy szybciej od najsilniejszych wiatrów na Ziemi

Odkrycie jest pierwszym przykładem dokładnych badać nad warunkami pogodowymi egzoplanety. Naukowcy zmierzyli prędkości wiatrów po dwóch stronach HD 189733b, planety znajdującej się 600 bilionów kilometrów, czyli 63 lata świetlne od Ziemi.
Wiatry o prędkości 8700 kilometrów na godzinę wiały o strony oświetlanej światłem gwiazdy, do strony nieoświetlanej egzoplanety. Wiatry te wiały 20 razy szybciej od najsilniejszych wiatrów występujących na Ziemi – siedmiokrotnie przekraczając prędkość dźwięku.
„Chociaż już wcześniej wiedzieliśmy o wiatrach pojawiających się na egzoplanetach, nigdy dotąd nie byliśmy zdolni do wykonania bezpośredniego pomiaru i stworzenia mapy warunków pogodowych.” – powiedział Tom Louden, naukowiec prowadzący badania.
Louden wyjaśnił, że prędkość wiatru występującego na HD 189733b określono przy użyciu spektroskopii o wysokiej rozdzielczości. Wykorzystując ją, naukowcy zmierzyli, jak szybko atomy sodu znajdujące się w atmosferze egzoplanety pochłaniały promieniowanie gwiazdy. Pod uwagę wzięto też efekt Dopplera, czyli zmianę częstotliwości fal zależną od prędkości obiektu wytwarzającego te fale. W tym przypadku, obiektem poruszającym się jest egzoplaneta HD 189733b.
Podczas gdy cząstki atmosfery egzoplanety oddalają się lub zbliżają do Ziemi, efekt Dopplera wpływa na długość fal absorpcyjnego widma sodu, co pozwala na obliczenie prędkości wiatrów.
Dane wskazują, że światło emitowane przez atmosferę egzoplanety przesuwa się w kierunku długości fal barwy niebieskiej, gdy porusza się w stronę naszych teleskopów, a gdy się oddala (z powodu obrotu planety) – przesuwa się w stronę fal czerwonych.
HD 189733b to egzoplaneta zlokalizowana w gwiazdozbiorze Liska i należy do klasy „gorących Jowiszy”. Skąd takie określenie? Otóż, ta planeta pozasłoneczna jest o 10 procent większa od Jowisza, a jej temperatura wynosi 1200 stopni Celsjusza. HD 189733b to także popularny cel badań astronomicznych.
Naukowcy planują dopracowanie stworzonej przez nich techniki określania prędkości wiatrów, w celu tworzenia map pogodowych mniejszych planet pozasłonecznych. Odkrycie z pewnością przyczyni się do zwiększenia dokładności badań nad innymi planetami znajdującymi się poza Układem Słonecznych, w tym tych podobnych do Ziemi.

Źródło: warwick.ac.uk